Ataki brute force – na czym polegają i jak się przed nimi chronić?

Metoda brute force, obok phishingu czy ataków probe, to jeden z najpopularniejszych sposobów wykradania danych. Polega na łamaniu haseł poprzez tworzenie i sprawdzanie wszystkich możliwych kombinacji szyfru. Ten sposób hakowania może być wykonywany ręcznie lub komputerowo – istnieją specjalne programy usprawniające odgadywanie kodów. Jednak przed utratą poufnych informacji lub po prostu dostępu do profilu można się bronić. Poznaj zasady bezpiecznego funkcjonowania w sieci.

Brute force password cracking – co to znaczy?

Brute force password cracking to najprościej rzecz ujmując sposób łamania haseł oraz kluczy kryptograficznych. Metoda brute force należy do najstarszych technik hakerskich i dlatego też nie jest bardzo skomplikowana. Polega ona na sprawdzaniu wszystkich dostępnych kombinacji, które potencjalnie mogły zostać użyte do zaszyfrowania dostępu. Odgadywanie kodu trwa tak długo, aż zestawienia liter, cyfr, a także innych znaków nie ujawnią hasła dostępu.

Teoretycznie technika ta pozwala więc odgadnąć każde hasło. Jednak w praktyce atak brute force nie zawsze się sprawdza. Duża złożoność obliczeniowa sprawia, że ten sposób łamania haseł jest mało praktyczny w przypadku długich szyfrów. Ujawnienie odpowiednio rozbudowanego kodu może zatem okazać się niemożliwe.

Jak przeprowadzić atak brute force? – sposoby crackingu

Istnieje kilka rodzajów ataków brute force, które różnią się od siebie skutecznością oraz szybkością. Czas łamania hasła metodą brute force zależny jest przede wszystkim od tego, czy haker używa oprogramowania do crackingu, czy też rozszyfrowuje zabezpieczenia ręcznie.

Samodzielne wpisywanie kolejnych kombinacji symboli określane jest jako prosty brute force. Ten sposób crackingu nie wymaga od hakerów skomplikowanych umiejętności, a jedynie researchu na temat właściciela konta, skrzynki czy serwera. Wiele użytkowników używa prostych haseł związanych z imieniem i nazwiskiem, datą urodzenia, miejscem zamieszkania czy nazwą ulubionego zespołu.

Programy do brute force mogą oferować jednak nieco bardziej zaawansowane metody niż generowanie i ręczne wpisywanie różnych ciągów znaków. Jednym ze sposobów na rozszyfrowywanie haseł jest technika słownikowa.

Atak słownikowy nie bazuje na odgadywaniu poszczególnych symboli kodu, a na ujawnianiu całych zwrotów lub wyrażeń zawartych w haśle. Algorytm napędzający tę metodę wykorzystuje słownik popularnych słów i na podstawie analizy loginów lub innych danych użytkownika generuje jego potencjalne hasła.

W hakerskim fachu wykorzystuje się też połączenie prostego brute force i ataku słownikowego. Jest to metoda hybrydowa, którą można przeprowadzić, znając nazwę użytkownika. W tym przypadku haker musi metodą prób i błędów dojść do zestawienia składającego się ze słowa oraz cyfr czy innych znaków specjalnych.

Kolejna metoda, którą wykorzystują hakerzy, to tak zwany odwrócony brute force. W tym przypadku nie chodzi o złamanie szyfru, a odnalezienie pasującego do niego loginu. Atakujący wybiera krótkie, popularne hasło, a następnie wpisuje je w bazie danych i poszukuje adresów użytkowników, którzy użyli danego kodu.

Jeszcze innym typem crackingu brute force jest metoda zapychania oświadczeniami. Tą techniką hakerzy są w stanie posłużyć się wtedy, gdy znają zarówno login, jak i hasło internauty. Takie informacje można wykorzystać do próby zalogowania się na konta w różnych serwisach czy portalach. Wiele osób używa tych samych loginów oraz haseł dla kilku stron. Metodą prób i błędów można więc odnaleźć miejsca, w których zaatakowana osoba ma założony profil.

Jakiego rodzaju software bywa używany do ataków typu brute force?

Ataki typu brute force to jedne z najpopularniejszych, ale i najbardziej czasochłonnych działań hakerskich. Dlatego też powstało wiele programów, które pomagają łamać internetowe zabezpieczenia i przyspieszają cały proces rozszyfrowywania kodów.

Wśród najbardziej znanych systemów można wyróżnić oprogramowanie THC Hydra. Jest to software o największym zasięgu protokołów sieciowych, czyli reguł określających sposób przesyłania danych. Oznacza to, że korzystając z THC Hydra, można poradzić sobie ze znanymi protokołami takimi jak HTTP, FTP, Telnet czy SMB.

Innym powszechnie stosowanym narzędziem do crackingu jest Aircrack-Ng. Celem tego oprogramowania jest wychwytywanie danych z sieci Wi-Fi i łamanie zabezpieczenia typu WEP, WPA czy WPA2-PSK.

Inne przykłady software’u do łamania zabezpieczeń to m.in. Ophcrack, SAMInside, John the Ripper, Rainbow Crack czy Ncrack. Poszczególne narzędzia wykorzystują różne metody brute force, a także działają na wybranych systemach operacyjnych (Windows, Linux, Ubuntu itp.).

Co jest najczęstszą przyczyną włamań i ataków typu brute force?

Ataki brute force można z łatwością przeprowadzić, gdy konto jest słabo zabezpieczone. Najczęstszą przyczyną włamań są więc krótkie, nieskomplikowane i popularne hasła typu „hasło123”. Hakerzy wykorzystują także używanie jednego zestawu kluczy dostępu do wielu portali. Czasami jednak wina nie leży po stronie internauty. Cyberataki funkcjonują również dzięki wyciekom baz danych czy naruszeniom zasad bezpieczeństwa konkretnych serwisów.

Unikanie brute force – jak używać internetu w bezpieczny sposób?

Ataków brut force można uniknąć dzięki odpowiedniemu chronieniu danych w sieci. Podstawową zasadą bezpieczeństwa jest stworzenie trudnego do złamania hasła. Trudnego, czyli długiego na minimum 8-10 znaków, a także zawierającego małe i duże litery, cyfry oraz znaki specjalne.

Należy pamiętać także o tym, że nie można stosować tych samych kodów dostępu na różnych stronach. Nawet jeśli haker odgadnie login i hasło na jednym portalu, to nie będzie mógł włamać się od razu do wszystkich innych kont użytkownika.

Dodatkowym wzmocnieniem ochrony będzie zastosowanie uwierzytelniania dwuskładnikowego i ograniczenie możliwości prób logowania po błędnym wpisaniu hasła. Wszystkie rozwiązania zmniejszają ryzyko tego, że hakerskie algorytmy rozszyfrują loginy lub dojdą do Twojego klucza.

Na wszelki wypadek warto zainstalować też antywirusy, które w razie niepożądanego ataku pomogą ustrzec się przed złośliwym oprogramowaniem typu malware czy ransomware.